Boeren in het wilde oosten

Hans Peter Michel – een 48-jarige Zwitser – groeide op op een kleine familieboerderij bij Böningen in Zwitserland. Hij hield van het boerenleven en toen zijn twee broers en twee zussen vertrokken om te gaan werken in het toerisme nam hij de boerderij van 16 hectare en 15 koeien over. Maar in de loop der jaren werd het routinewerk steeds minder bevredigend.

 

Toen hij in 2003 in een landbouwtijdschrift een artikel las waarin boeren werden uitgenodigd om naar Rusland te gaan en hun ervaringen te delen met Russische boeren, kennis te maken met de landbouw in Rusland en met de zakelijke mogelijkheden daar, dacht hij: waarom niet?

 

In juli ging hij met een groep van 34 boeren op pad om kennis te maken met Rusland. Het land en de cultuur bevielen Hans Peter. Twee andere boeren op de trip, Joseph Lussi (destijds 38) en Jakob Bänninger (56) waren ook geïnteresseerd. Het interessantste project dat ze tegenkwamen was de ‘Zwitserse Melk’ boerderij in Gorbenki, een zuilverboerderij van 300 hectare met vervallen gebouwen en 90 magere koeien. Het was enkele jaren eerder door Zwitserland opgezet om de verarmde regio een economische impuls te geven. Maar het bedrijf wilde maar geen winst maken. In 2003 werd de Zwitserse Melk Boerderij te koop gezet omdat ze vrijwel failliet was.

 

...van 2004 kochten Hans en zijn partners de Zwitserse Melk Boerderij. Toen ze arriveerden was er niets geregeld. Er was geen tolk. De Russische bedrijfsleider van de boerderij, die door de partners was aangehouden om het personeel te leiden, had niets voor hen in orde gemaakt: geen slaapplaats, geen auto, niets. De 90 koeien waren ondervoed maar leken verder in goede conditie te zijn. Ze kregen het verkeerde voer en er was bovendien niet genoeg van. Het was duidelijk dat ze het land op moesten om maïs te planten. Maar veel van de machines waren stuk. Het was erg wennen aan de Russische arbeidsmoraal. Steeds weer verdwenen tractorchauffeurs en melkers zodra ze hun eerste salaris hadden ontvangen. Sommigen moesten ze ontslaan. Maar uiteindelijk bleven de beste arbeiders op de boerderij.

 

Hans Peter leerde hier zijn Yulia kennen, een knappe jonge moeder van een 3-jarige dochter. Ze trouwden in 2006. Anno 2011 staat de boerderij er goed voor en in 2010 maakten ze voor het eerst winst. De kudde is uitgebreid tot 700 gezonde koeien, waarvan 250 melkkoeien die samen 3800 liter melk per dag opleveren die wordt verkocht in de wijde omgeving. De boerderij is gegroeid van 300 naar 700 hectare. Het succes heeft Hans Peter in zijn vaderland tot een beroemdheid gemaakt – en tot een toeristische attractie. Hij zegt dat hij een belangrijke les heeft geleerd: ‘Als je ongelukkig bent kun je anderen niet gelukkig maken. Elke generatie moet zijn eigen weg gaan. Ik heb hier de afgelopen zes jaar meer geleerd dan in Zwitserland ooit mogelijk was geweest.’