Annie Lennox: betrokken rockchick

Vanaf haar jeugd in Aberdeen tot aan haar doorbraak in de hitlijsten, eerst als helft van het popduo Eurythmics, later als solozangeres. Het geeft haar bovendien een platform voor haar liefdadigheidswerk voor SING, een organisatie die ze in 2007 oprichtte, en die hulp biedt aan slachtoffers van de hiv/aids-pandemie in Afrika. Reader’s Digest sprak met haar over haar werk en haar drijfveren.

Hoe raakte je geïnteresseerd in hiv/aids?

Dat gebeurde tijdens een verblijf in Zuid-Afrika in 2003. In dit land, waar mensen zo hard voor gevochten hadden, omschreef Nelson Mandela de situatie als genocide.

 

Hoe was het om de besmette ouders en kinderen te bezoeken?

Het was als een sprong in het diepe. Je komt in een wereld waarin je niet thuis bent en als je die weer verlaat moet je een heleboel indrukken verwerken. Je kunt je emoties niet tonen aan de mensen daar; dat is bijna oneerbiedig. Je moet dus alles wat je voelt voor je houden tot je terug bent in je hotel. Pas dan kan je het uiten en een plek geven.

 

 

Zijn er specifieke obstakels die je moest overwinnen om mensen te attenderen op het hiv/aids-probleem en hen tot actie over te halen?

Het stigma is de belangrijkste reden om te zwijgen over deze ziekte en ze onzichtbaar te houden. Ik ben geen deskundige maar volgens mij blijven we vechten totdat een medicijn is gevonden dat genezing mogelijk maakt.

Je bent gedurende heel je zangcarrière een fervent activist geweest. Waarom?

Heel mijn leven heb ik me al druk gemaakt om de afschuwelijke dingen die er in deze wereld gebeuren. Het is moeilijk om immuun te zijn voor onrechtvaardigheid en wreedheid. Maar als je je actief ergens voor in kunt zetten, ga je je minder machteloos voelen. Door mijn betrokkenheid heb ik het gevoel werkelijk iets te kunnen bijdragen.

Wat zie jij als jouw belangrijkste rol in de wereld?

Als vrouw voel ik me de ideale woordvoerder voor mijn sekse. Vrouwen dragen veel verantwoordelijkheid. We krijgen kinderen, die we verzorgen en opvoeden. Ik vind dat we te weinig respect krijgen. Vrouwen die geprofiteerd hebben van de emancipatie hebben de plicht om seksegenoten te steunen die nog steeds gezien worden als verlengstuk van hun echtgenoot of familiebezit. Dat geldt voor elke cultuur en iedere huidskleur.

Hoe zou je andere mensen actiever bij de maatschappij kunnen betrekken?

Het begint ermee dat je vragen stelt en van het één komt dan het ander. Het hoeft helemaal niet te gaan over Afrika. Je kunt ook in je eigen land je ogen de kost geven en vragen stellen.

Vraag en Antwoord, Annie Lennox, november 2009