De richterschaal meet de magnitude van een aardbeving – de hoeveelheid energie die wordt ontladen in de bron, zoals geregistreerd door seismografen. De schaal heeft geen bovengrens.

Hoewel de richtermagnitude van een aardbeving een idee geeft van de omvang, kennen aardbevingen ook aspecten die ze niet beschrijven, zoals de hevigheid van het schudden en de gevolgen voor mensen en gebouwen. Voor de beschrijving van deze aspecten wordt een andere schaal gehanteerd: de intensiteitsschaal van Mercalli. Deze loopt van 1 (geen merkbaar effect) tot 12 (catastrofaal, algehele verwoesting). Aangezien de intensiteit enigszins subjectief is en niet door een apparaat kan worden geregistreerd, wordt de beoordeling op de mercallischaal opgesteld op basis van inspectie van de schade en ondervraging van overlevenden. Elke aardbeving heeft slechts één richter- of momentmagnitude maar een heleboel verschillende intensiteiten, die afnemen naarmate de afstand tot het epicentrum groter is.