Klimaathysterie

De klimaatveranderingsgelovigen die bezit hebben genomen van media en politiek zijn bezig met een seculiere kruistocht. De planeet moet worden gered en voor dat overduidelijk belangrijke doel moet alles opzij worden gezet. We moeten allemaal
onmiddellijk klimaatneutraal gaan leven. En dat doen we dus ook. Er wordt klimaatneutraal gebouwd, klimaatneutraal gekookt (in klimaatneutrale restaurants althans), ja zelfs klimaatneutraal gevlogen – al bleek dat laatste om voor de hand liggende redenen niet echt een succes. Om op te stijgen en in de lucht te blijven, heeft het gemiddelde vliegtuig immers van die verfoeide fossiele brandstof nodig.

Wat niet neutraal kan worden gedaan, moet zoveel mogelijk worden ingeperkt. ‘Groene’ belastingen moeten bedrijven en burgers ertoe be-wegen de CO2-uitstoot te beperken. Echt resultaten opleveren doen die zogeheten ecotaksen nog niet, al zijn ze wel bijzonder populair onder ministers van Financiën. De opbrengsten van deze belastingen stegen de afgelopen twee decennia namelijk bijna 400 procent, van 5,8 miljard euro in 1990 naar 19 miljard euro in 2008. Volgens een schatting van het Centraal Bureau voor de Statistiek werd ruim 80 procent van die ‘groene’ belastingen opgebracht door automobilisten. ‘Nou,’ zult u zeggen, ‘dat zullen we dus wel gemerkt hebben in het aantal auto’s op de weg.’ Eh, nee dus. In dezelfde periode steeg het aantal wagens op de weg namelijk van vijf miljoen exemplaren in 1990 naar 7,2 miljoen in 2008. Is dat dan reden om toe te geven dat die ‘groene’ belastingen gewoon niet werken en dat we ze net zo goed kunnen afschaffen? Hahaha, leuk geprobeerd. Nee, als zelfs torenhoge belastingen de aanschaf van de auto niet kunnen ontmoedigen, dan wordt het juist tijd voor nog strengere maatregelen.

Die maatregel heet het ‘persoonsgebonden CO2-budget’. In Engeland lanceerde de Britse minister van Milieu al een paar jaar geleden het idee van een soort CO2-kredietpas die je, samen met je bankpas, door de machine zou moeten halen op het moment dat je bij het tankstation ging afrekenen. CO2-budget op? Dan ook geen benzine meer. Nou ja, tenzij je bereid bent om tegen veel geld extra CO2-krediet te kopen uiteraard. Wat zegt u? Niet bereid? Nou, dan blijft die auto toch gewoon in de garage? Het plan is overigens nog niet ingevoerd omdat zelfs de knapste ecokoppen vooralsnog het antwoord schuldig moeten blijven op simpele vragen als ‘Hoe moet dat nu als ik voor mijn werk veel de auto moet gebruiken?’ of ‘Mag ik ook de kaart van tante die in het bejaardenhuis woont gebruiken?’ Dat weerhoudt klimaatgelovigen als van de stichting Urgenda (‘Voor een duurzaam Nederland’) er uiteraard niet van invoering van het persoonsgebonden CO2-budget per 1 januari 2020 na te streven.

Overigens eten we als het aan Urgenda ligt in 2020 nog maar vier dagen per week vlees. Op de andere dagen eten we ‘plantaardige eiwitten en duurzaam gekweekte vis.’ Inderdaad, mijn maag juicht ook niet bepaald bij de gedachte aan een lekker bordje ‘plantaardige eiwitten’. Toch kunt u er maar beter aan wennen, want de heilige klimaatoorlog tegen de vleeseters is inmiddels in volle gang. Er is zelfs een heuse vleestaks in de maak (een verhoging van het btw-tarief op vlees van 6 procent naar 19 procent). De teelt van koeien en varkens produceert namelijk niet alleen enorme hoeveelheden CO2 maar ook methaan en da’s eveneens supergevaarlijk qua klimaatverandering. Nou ja, dat is natuurlijk maar één theorie onder velen, maar het is toevallig wel de theorie op basis waarvan uw lapje vlees voortaan een paar kwartjes duurder wordt gemaakt. En nou niet gaan klagen, want zoals de Groningse Bisschop De Korte – een echte klimaatgelovige dus – uitlegde, gaat het milieu in dit soort gevallen echt even voor. Hij stelde daarom voor een wekelijkse vleesloze dag in te voeren – voor God en Gaia zogezegd.

Als je mensen minder auto wilt laten rijden en vleeseten, kun je dat overigens ook anders bereiken. Je kunt ernaar streven minder auto’s en minder vlees te produceren, maar je kunt er ook gewoon naar streven minder mensen op aarde te zetten. Een griezelige redenering? Niet volgens de Canadese krant de Financial Post. Die publiceerde onlangs namelijk een pleidooi voor de wereldwijde invoering van het Chinese één-kindbeleid. Dit ongetwijfeld tot vreugde van de Nederlandse Club van Tien Miljoen (‘Meer mens met minder mensen!’), die er al jaren naar streeft de bevolkingsomvang in ons land met ongeveer 50 procent terug te brengen – omwille van het milieu inderdaad.

Het doet denken aan het bataljon Amerikaanse soldaten dat tijdens de Vietnamoorlog, op jacht naar Vietcongterroristen, het dorpje My Lai (en een deel van haar inwoners) met de grond gelijk maakte. Een Amerikaanse legerwoordvoerder verklaarde later tegenover de pers dat het, om het dorp te redden uit de klauwen van de Vietcong, helaas nodig was geweest het dorp te vernietigen. Zo denken de ware klimaatgelovigen er blijkbaar ook over: om de planeet te redden, is het nodig de mensheid te vernietigen.