Bob Crébas leunt wat achterover in zijn stoel. Zijn kleurige overhemd hangt nonchalant uit zijn spijkerbroek en zijn voeten steken in een paar stevige bruine schoenen. Een informele, doorsneevijftigplusser, zou je zeggen. Maar Bob is bepaald niet doorsnee. Tien jaar geleden kocht hij voor zes ton (in guldens) een pas opgerichte website waar je gratis je tweedehandsspullen te koop kan zetten. Marktplaats heette het. Vijf jaar later deed hij het bedrijf van de hand voor een leuke 224,5 miljoen euro. 

Het ziet er lang naar uit dat Bob (1951), een van de negen kinderen van een aardappelteler uit de Noordoostpolder, het niet ver zal schoppen. Langharig en blowend gaat de boerenzoon helemaal op in zijn hippiebestaan. Hij blijft een aantal keer zitten op school tot hij uiteindelijk slaagt voor de Bosbouwschool. Maar hij maakt niet echt haast met het zoeken naar een vaste baan. Bob jongleert met een reeks uitzendbaantjes. De jongeman vindt z’n draai maar niet. Wel trouwt hij in die tijd met zijn grote liefde, Carla uit Urk, verpleegkundige in een psychiatrisch ziekenhuis. Maar wanneer zijn baantje als bordenwasser niet wordt verlengd en hij ook geen ander werk vindt, belandt Crébas in de bijstand. De toekomst ziet er niet geweldig uit, maar veel zorgen maakt Bob zich niet. 
 

En toch kriebelt er iets. Al twee jaar zit Bob zonder werk wanneer hij in de krant leest over een project in Frankrijk waarbij werklozen oude spullen ophalen en die verkopen. Ze kunnen er prima van leven. De jonge vader denkt, dat kan ik ook! Zijn ondernemersgeest is geprikkeld. Enthousiast informeert hij in een welzijnscentrum in Emmeloord naar de mogelijkheden om een kringloopwinkel op te zetten. Een oproep, uitgedeeld aan mensen die bij de gemeente hun werkloosheidsbriefjes komen afstempelen, levert twintig reacties op. Hergebruik van huishoudelijk afval en het creëren van werkgelegenheid: daar moet het om draaien. De dag nadat hij het plan bij het gemeentehuis heeft afgeleverd staat er in de krant: ‘Werklozen ontwikkelen eigen initiatief!’  Als variant op het woord ‘rotzooi’ wordt de zaak ‘Goedzooi’ gedoopt. Spontaan worden er spullen aangeboden. In een kraam op de markt mag Goedzooi informatie geven over de kringloopwinkel. Het blijkt allemaal een groot succes. Met gemeentesubsidie kan een bedrijfshal worden gehuurd en een bus aangeschaft. Na een paar jaar is Goedzooi met 500 vierkante meter de grootste kringloopzaak van Nederland. En de werknemers, tien personen, hebben geen uitkering meer nodig. Her en der in het land richten ze nieuwe winkels op en ondersteunen ze bestaande zaken. En alles nog steeds vanuit de oorspronkelijke opzet: werklozen, waaronder ook ex-psychiatrische patiënten, aan werk helpen.

 

Het is inmiddels 1999. Het Goed is een professionele, goedlopende organisatie geworden. Met een ideële instelling, maar toch ook winstgevend. Een enorm succes dus. Crébas heeft echter nog een plannetje. Op ‘vrijdag 19 augustus 1999, een uur of negen ’s avonds’ gaat er bij hem een lichtje branden. ‘Ik loop naar de werkkamer en kruip achter de computer. Een uurtje later weet ik het zeker: Het Goed moet zo snel mogelijk een vraag- en aanbodsite beginnen. Dezelfde avond nog schrijf ik als een bezetene een plan.’ Crébas is op www.marktplaats.nl beland, een site die een paar maanden eerder door René van Mullem is gemaakt. Het is precies wat Crébas voor ogen heeft voor Het Goed. Zelfs in dit prille begin draait de site al als een tierelier. Aanvankelijk denken Bob en zijn partners erover om zelf zo’n site te laten bouwen, maar omdat ze weinig zin hebben om het wiel opnieuw uit te moeten vinden, besluiten ze te informeren naar de vraagprijs van Marktplaats.  Zes ton, krijgen ze te horen. Take it or leave it. Dat is even slikken. Het is namelijk meer dan tien keer het bedrag dat Bob in gedachten heeft. Al dat geld voor wat software en een naam op internet? Crébas en de zijnen hebben geen idee hoe ze de site op waarde moeten inschatten. Zo op het eerste gezicht lijk je er ook niets aan te kunnen verdienen als iedereen zijn advertentie gratis kan plaatsen. Maar ze besluiten de gok te wagen en kopen de site. En dan ben je opeens eigenaar van een van de best bezochte sites van Nederland. Nauwkeurig volgt Bob de ontwikkelingen op zijn site en bij de concurrentie. Hij ziet steeds beter in wat Marktplaats zo goed maakt: de snelheid en het gebruik van Nederlandse termen. Ook straalt de site een Hollandse nuchterheid uit van ‘doe maar gewoon’. In wezen is Marktplaats een nette, overzichtelijke kringloopwinkel. Het aantal bezoekers groeit tot 28.000 per dag. En het begint ook wat op te leveren: voor elk product van boven de 200 euro moeten 6 euro advertentiekosten worden betaald.

 

De zaken gaan goed, en het is ook nog eens gezellig. Op een dag krijgt hij bezoek van de top van eBay. De Amerikanen komen niet voor de Hollandse gezelligheid: ze willen maar een ding en dat is Marktplaats, de inmiddels best bezochte vraag- en aanbodsite van Nederland. Wil eBay voet aan de grond krijgen in Nederland, dan zal het bedrijf Marktplaats moeten verslaan. Geen eenvoudige taak, dus zit er wat hen betreft maar een ding op: kopen die handel. Er volgen maanden van onderhandelingen. En dan is de kogel door de kerk. Het avontuur eindigt in een voor Nederlandse begrippen sensationele klapper: Marktplaats wordt verkocht voor het recordbedrag van 224,5 miljoen euro. Crébas houdt daar zelf zo’n 80 miljoen aan over, de rest gaat naar de overige aandeelhouders van Het Goed. Het is een onvoorstelbare rijkdom, zeker voor iemand die zo sober leeft.

Crébas geeft een deel van zijn vermogen aan goede doelen en steekt een ander deel in aandelen. Maar zijn passie ligt bij het ondernemen. Inmiddels is hij Brennels gestart, kleding van brandnetels.  

In 2005 plant zijn nieuwe onderneming Brennels een miljoen brandnetelstekken in de Noordoostpolder. Bij de brandnetelvelden legt hij een recreatiepark aan, Brennels Buiten, waar iedereen kan wandelen, eten, feesten, zwemmen, kanoën, waar muziek kan worden gemaakt en waar bijvoorbeeld ook gelegenheid is om te vergaderen in een strandpaviljoen of in een joert, een Aziatische tent. In het park is informatie te krijgen over brandnetels en er is een winkel met kleding van brandnetelstof. Hij geniet van zijn nieuwe bedrijf, een nieuwe – door hem zelf gerealiseerde – droom die hij met zoveel mogelijk mensen wil delen. ‘Ik houd ervan om iets op te zetten, iets te scheppen,’ zegt hij. ‘Maar het moet nut hebben. Ikzelf moet er wat aan hebben en de samenleving en het milieu moeten er wat aan hebben. Dan is het goed.’